Categorie archief: Kunst en cultuur

2000 – ‘Hij is gezien… hij is niet onopgemerkt gebleven’

Daag!
Dagdag!

“De belofte was gauw gedaan, lieve dochter Mi, haar inlossen schier onmogelijk. Geen wonder dus dat ik er bijna 16 jaar over gedaan heb. Maar hier is het dan toch: een kort verslag van mijn afscheid als werknemer in de educatieve uitgeverij, kostwinner, collega – op woensdag 6 december 2000, precies een maand voor mijn 61e verjaardag, de datum waarop ik ‘vanaf heden met VUT’ achter mijn naam mocht schrijven. Verder lezen

1994 – ‘Even papa uitzetten!’

Edvard Munch - De Schreeuw
Edvard Munch – De Schreeuw (1893)

Moet het alweer over de dood gaan? Helaas moet het weer over de dood gaan. Onder andere dan, want er gebeurt in 1994 nog wel meer opmerkelijks hoor: neem bijvoorbeeld de operatie aan mijn rechter grote teen, of kijk naar Mandela die tot eerste zwarte president van Zuid-Afrika gekozen wordt, of Mendini die het snoeperigmooie Groninger Museum opent terwijl in Oslo ‘De Schreeuw’ van Munch gestolen wordt.  Verder lezen

1987 – De tijd als glazen vaas

Zoektocht door de krochten van het geheugen
Zoektocht door de krochten van het geheugen

In mijn herinneringszoektocht naar aantrekkelijke gebeurtenissen (onaangename dienen zich doorgaans spontaan genoeg aan, iets té spontaan als je het mij vraagt) uit het jaar 1987, stuitte ik op een feestje –  een typisch jaren-tachtigfeestje, ach ja, we waren dik in de veertig en betraden aarzelend maar onomkeerbaar het tijdperk van de jubilea. Onze vrienden F. en L. gingen 40 jaar getrouwd zijn, en dat wilden ze vieren.  Met ons erbij. Verder lezen

1984 – Wilt u met mij dansen?

Thélete ná chorepsoeme?
Thélete ná chorépsoeme?

Zondagmorgen na het ontbijt begon ik op de achterkant van een pensioen-envelop, in rap tempo en volkomen ‘uit het hoofd’, onze eerste Griekenlandreis (oktober 1984) in tijdstippen en gebeurtenissen uit te drukken. Ik was verrast en ook wel een beetje trots dat ik gaande het schrijven alles nog bleek te weten. Verder lezen