1955 – Voorbodes van een nieuwe tijd?

Voor het nieuwe schooljaar kreeg ik – ‘door een vergissing van de bank in uw voordeel’ of zoiets – een pak, antracietgrijs en met hip-smalle broekspijpen. Na veel zeuren mocht ik er een rood overhemd bij kopen, met een zwarte veter bij wijze van stropdas. Ik voelde me helemaal bij de tijd, het heertje, klaar om aan 4 Gym te beginnen.
Na de eerste gymnastiekles bleken mijn kleren verdwenen te zijn, en ging ik tenslotte maar in mijn gymspullen naar de volgende lessen. Het duurde niet lang of de aap uit de mouw bleken twee klasgenoten te zijn (hun namen zijn nog steeds bij de redactie bekend!) die mijn kleding niet passend vonden voor een gymnasiast.
Verder lezen

1954 – Een dag uit het leven van een gymnasiast

Van de ‘Afdeling Onderbouw’ (2 leerjaren) ben ik dit jaar bevorderd naar de ‘Afdeling Gymnasium’ (4 leerjaren), oftewel naar 3 Gym, in het jargon van het Sint Jans Lyceum. De voornaamste veranderingen betreffen het vak Grieks met zijn geheimzinnige lettertekens, algebra en meetkunde waar ik nu ineens onvoldoendes voor begin te halen, en het vak Nederlands dat steeds interessanter wordt. Verder lezen

1953 – Ridders in de Orde van de Balthasar

Watersnoodramp 1953
Watersnoodramp 1953

Zeg 1953, en elk weldenkend mens zal met het bekende rijtje aan komen zetten: zondag 1 februari, springtij, watersnoodramp, 1836 doden, beurzen open en dijken dicht, caissons, deltawerken. Een en al Nationale Gebeurtenis kortom, iets anders leek er in dat jaar niet te bestaan (de dood van Stalin bijvoorbeeld, Edmund Hillary die de top van de Mount Everest bereikt, de film ‘Roman Holiday’ die alle Audry Hepburn-fans – de halve wereld dus – deed zwijmelen).
Deze constatering ontslaat mij met uw welnemen van een geforceerde link naar de actualiteit van 1953. Verder lezen

1952 – De grote oversteek

Douwe Draaisma - Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt
Douwe Draaisma – Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt

Ook om zelf weer ‘n beetje te kunnen begrijpen tijdens welke orkaan van gebeurtenissen mijn grote overstap van lagere naar middelbare school plaatsvond, doe ik een madurodamgreepje uit ‘Het aanzien van 1952’. En het gekke is, ik herinner ze me allemaal, die wereldschokken. ‘Geholpen’ door de geboekstaafde feiten weliswaar, maar toch. Want, om met  geheugenprofessor Douwe Draaisma te spreken: oja-kennis is óók kennis. Een hele troost voor bijna iedereen. Lees daarom vooral zijn: ‘Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt’. – En je kunt er weer beter tegen. Verder lezen

1950 – Hoe ik aan het kuiltje in mijn linker scheenbeen kwam

Vanaf nu beginnen dus die ‘oersaaie’ jaren vijftig. – Nou, dat zullen we dan nog wel ‘s zien. Te beginnen met 1950, een ‘heilig jaar’ volgens Paus Pius XII in Rome. In elk geval was het toeristisch daar een topjaar, want er kwamen meer dan drie miljoen pelgrims naar de heilige stad (waar toen nog geen zweem van ironie omheen hing). Onder hen mijn oudste broer J., kunstenaar in aantocht, en zijn vriend N., die samen een poging deden om te voet Rome te bereiken. Verder lezen

Intermezzo 1 – De jaren veertig

Bij het beschrijven van de eerste tien Balthasar-jaren heb ik uiteraard geen seconde volledigheid nagestreefd. Ik koos heel luxe de krenten uit de pap. En zelfs dat was vaak nog lastig, zoveel krenten als er zijn: over de beschreven jaren veertig liggen er nu zeker nog zo’n tien op de rand van mijn blogbord. – Ondanks dat de jaren vijftig al aan de poort staan te rammelen, maak ik nu even een tussenstop om nog een paar van die rand-krenten voor de eeuwige rust te behoeden. Verder lezen

1948 – Van Dichtbij en Veraf

Met een touw om de nek van de jonge boxer zonder staart kwam hij de straat inlopen, mijn uithuizige oudste broer J. die in Nijmegen voor kunstenaar studeerde bij beeldhouwer Paul Gregoir. De keren dat J. thuiskwam was het altijd een beetje feest, een soort ‘verloren zoon’-effect zeg maar – met gulzig eten, grappen en gelach. Deze keer bracht ie, o wonder, een verrassing voor ons mee.  Verder lezen